Richtingsbezwaren
door admin op woensdag 8 november 2006
41Om maar meteen met een paar mogelijke misverstanden af te rekenen: we zijn geen thuisonderwijzers om, in de vorm van religieuze vieringen of gedenkingen, beter uiting te geven aan ons geloof; we vinden andere levensbeschouwelijke overtuigingen niet bedreigend en proberen ons ook niet af te zonderen; we voelen ons niet beter dan mensen met een andere geloofsovertuiging en we voelen ons ook niet uitverkoren; we doen dit niet omdat we geloven dat een hogere macht dit van ons verlangt en ook niet om een statement te maken tegenover de samenleving.
Wat we wel willen is, dat de school waar we onze kinderen zouden inschrijven, precies zo met mensen in het algemeen - en kinderen in het bijzonder omgaat als wij. We willen onze grondhouding tegenover mens en maatschappij - en dus ook tegenover kind en gezin - in school kunnen terugvinden. Die grondhouding komt immers rechtstreeks voort uit onze levensbeschouwelijke overtuiging. Dat betekent naast heel veel andere dingen onder andere, dat een school en de mensen die haar vormen, erkennen dat een kind een mens is met een eigen ongeschreven plan. Ieder mens moet dat eigen plan ontdekken en er aan kunnen sleutelen. De taak van opvoeders en onderwijzers is, om kinderen daarbij niet in de weg te lopen, maar in plaats daarvan tijd, rust en ruimte voor hun pupillen te creëren. Onze levensbeschouwelijke overtuiging kent kortom geen rituelen, geboden of verboden en ook geen kerk of ander uiterlijk vertoon, maar is wel allesbepalend voor hoe wij met mensen in het algemeen en kinderen in het bijzonder omgaan. En vooral als het om opvoeden gaat, zo specifiek, dat richtingsbezwaar tegen alle scholen met een andere grondslag - ook de openbare - gerechtvaardigd is.
Trisha
Schreef op 11 april 2007 om 15:53 :
Bravo!
kris wijkstra
Schreef op 16 december 2007 om 15:05 :
dit kan ik alleen maar onderschrijven, wij willen graag dat onze kinderen met hetzelfde respect benadert worden als waarmee men zelf benadert zou willen worden.
groetjes kris
Gerda
Schreef op 9 januari 2008 om 13:25 :
Op zich klinkt het allemaal wel aardig, maar is het niet beter om proberen de visie van scholen te veranderen dan je kind thuis te laten leren, waardoor scholen c.q. leraren niets opsteken. Ik heb zeker mijn kinderen met respekt groot gebracht en heb gelukkig 4 zelfzekere (inmiddels volwassen)kinderen. Ik heb ze ook niet in de weg gelopen in hun ontwikkeling maar juist daar bijgestuurd waar ik zag dat het niet goed ging. Want correctie is af en toe nodig. Omdat wij volwassen zijn kunnen we de gevolgen van onze daden overzien die kinderen niet altijd zien. Je leeft in een samenleving waar men rekening dient te houden met elkaar, als je kinderen thuis laat leren, leren ze niet voldoende om in de maatschappij op de juiste manier met elkaar om te gaan of zich staande te houden.